Verhulst gelezen.

Ik heb het boek De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst gelezen. In dit boek schrijft de auteur over zijn geboortedorp, het Vlaamse Reetveerdegem. Hij won er de publieksprijs van de Gouden Uil mee, naast Humo's Gouden Bladwijzer en een nominatie voor de AKO Literatuurprijs. Zijn boek werd zowel in Vlaanderen als Nederland zeer enthousiast onthaald. De verfilming door de Vlaamse regisseur Felix Van Groeningen liet dan ook niet lang op zich wachten. In januari 2008 begonnen de filmopnames.

Het onderwerp van het boek kun je eigenlijk al afleiden uit de titel De helaasheid der dingen en het citaat 'God schiep de dag, en wij slepen ons erdoorheen.' In dit boek spelen alcohol, sigaretten, werkloosheid en armoede een belangrijke rol. Het gaat over een toch wel speciaal gezin in Reetveerdegem. Grootmoeder ontfermt zich over Dimitri's vader, Dimitri en zijn drie nonkels. De schrijver schrijft als het ware een autobiografie over zijn jeugd en verdere leven. Het verhaal sprak me vooraf al aan, omdat het over een centraal thema in de wereld gaat. Het gaat over een gezin, waar er toch wel het een en het ander misgaat. Het thema ligt zeker niet buiten mijn leefwereld, want in elk gezin lopen er zaken mis. In dit boek gaat het wel tot het extreme. Ik vind dat de onderwerpen waarover het boek handelt heel nauwkeurig zijn uitgewerkt. Je wordt meteen meegesleept in het verhaal.

Elk hoofdstuk van het boek gaat over bepaalde gebeurtenissen en fases in het leven van Dimitri. Het verhaal hangt niet altijd vloeiend aan elkaar, maar het is over het algemeen chronologisch opgebouwd. Soms maakt de auteur een sprongetje in de toekomst in een volgend hoofdstuk. Toch kon ik gemakkelijk volgen waarover het ging. De gebeurtenissen in het boek zijn zeer humoristisch verwoord, terwijl sommige zaken eigenlijk erg dramatisch zijn. Dat vind ik een heel sterk punt van de auteur. Hoewel Dimitri veel tegenslagen heeft gekend, toch vertelt hij zijn levensverhaal op zo'n verrassende, grappige manier. Vooral het hoofdstuk De Ronde van Frankrijk heeft mij sterk geboeid. Ik vind het prachtig hoe het spel van nonkel Potrel is uitgewerkt en hoe de auteur de deelnemers beschrijft tijdens hun zware ritten in de alternatieve Tour de France. Wat mij ook is opgevallen is dat de schrijver met magnifieke stijlfiguren werkt. Een mooi voorbeeld daarvan is: Naast het wezen met de langste tong of de zwartst verkankerde long kon jij staan, tussen mens en monster. (p.45) Er staan ook enkele prachtige citaten in datzelfde hoofdstuk, bijvoorbeeld: Herinnering is de troostende stuiptrek van een leven, een hogere soort van nageboorte. Pas wanneer de herinnering is opgedroogd treedt de dood helemaal in, de ontbinding begint wanneer men opgehouden heeft van ons te dromen, en indien geen van de getuigen het risico neemt voor een leugenaar te worden versleten zullen de verhalen van café Liars delen in ons eigen lot te worden vergeten, wat zoveel is als er nooit te zijn geweest. (p.42-43)

De hoofdpersonages van het boek zijn grootmoeder, Pierre, Dimitri en nonkels Potrel, Herman en Zwaren. Pierre, de vader van Dimitri is postbode en een alcoholicus eerste klas, net als zijn drie werkloze broers. Ze leven volgens het adagium 'God schiep de dag en wij slepen ons erdoorheen'. Allemaal wonen ze in het huis van grootmoeder. Het is een arm gezin, waar de deurwaarder geregeld over de vloer komt. Dat is niet te verwonderen, aangezien ze elke dag in cafés rondhangen. Dimitri wordt meegesleurd in hun erbarmelijke leventje en leert de kneepjes van het vak. Het zijn geen slechte mensen. De familie Verhulst houdt van elkaar, maar hun verslaving verziekt hun leven. Uiteindelijk sterft Pierre en zitten de nonkels tot aan hun dood op café, terwijl Dimitri een leven opbouwt met zijn vriendin. Ook neemt hij zijn verantwoordelijkheid op voor zijn kind bij een andere vrouw. Op het einde van het verhaal kijkt de schrijver met een zekere afkeer terug naar zijn verleden, maar ook met een zeker gemis. Het spreekt voor zich dat ik de meeste sympathie heb voor Dimitri.

Het verhaal heeft een strakke en heldere opbouw. Het verloopt tamelijk chronologisch en het gaat de hele tijd over dezelfde familie, namelijk de familie Verhulst. Er is dus maar één verhaallijn, waardoor het boek aangenaam en simpel is om te lezen. De gebeurtenissen worden telkens door de ogen van de auteur geschreven, wat ik eigenlijk wel speciaal vind. Er is duidelijk sprake van een personeel vertelstandpunt. Dat past heel goed bij het verhaal, want hij schrijft als het ware een autobiografie. De lezer wordt ook voldoende geïnformeerd, zodat je alle gebeurtenissen gemakkelijk kan volgen. Dat vind ik positief, want zonder die noodzakelijke informatie zou het een ingewikkeld verhaal zijn waarbij je heel wat verbanden moet leggen. Dat vind ik persoonlijk heel vervelend.

Dit verhaal heeft een verteltijd van 207 bladzijden en een vertelde tijd van ongeveer 30 jaar. Dimitri is namelijk geboren in 1972, en wanneer zijn zoontje wint met een gokspel, heeft de euro al zijn entree gedaan. Er moet dus minstens 30 jaar verstreken zijn. Ongeveer het hele verhaal speelt zich af in het Vlaamse Reetveerdegem. De familie Verhulst woont er in een huis dat helemaal vervallen is. Dat past heel goed bij de personages. Ze zijn namelijk arm en bijna allemaal werkloos. Ze verbrassen hun geld door hun verslaving aan alchohol en sigaretten. De plaats waar het zich afspeelt is belangrijk, want het verhaal zou niet meer kloppen als de familie bijvoorbeeld in een chique villa woonde.

Het verhaal is aangenaam om te lezen. De auteur gebruikt namelijk zijn eigen taaltje, die hij toch nog kan laten klinken als Nederlands. De stijl van de schrijver is soms nogal grof. Dat past dan ook bij het onderwerp en de personages van het verhaal. In zo'n milieu van alcoholici, werklozen, gokverslaafden en zomeer is het zeker niet vreemd dat er zo'n taal wordt gebruikt. De auteur gebruikt niet vaak dialogen, maar de weinige dialogen zitten wel goed in elkaar. De gedachten van Dimitri worden ook regelmatig aangekaart, waardoor je als het ware meeleeft met de auteur. Dimitri's manier van vertellen vind ik realistisch en humoristisch. Het verhaal bevat ook heel wat filosofische bedenkingen van de schrijver. Hij heeft mij wel kunnen bekoren met zijn taalgebruik en stijl.

Ik heb het boek heel graag gelezen. Het was dan ook moeilijk om twee zwakke punten uit het boek te halen. Ik vind het verhaal namelijk erg mooi. Een zwak punt van het boek is misschien dat het verhaal tamelijk pessimistisch verwoord is. Het hele verhaal gaat duidelijk over de helaasheid van de dingen. Hoogstwaarschijnlijk zat er wel wat meer in, maar had de auteur niet te behoefte om wat optimistischer te zijn over zijn jeugd. Verhulst beperkt zich tot zijn eigen verleden en een bijkomend zwak punt daarvan is dan ook dat er niet zo'n uitgebreide thematiek in het verhaal aanwezig is. Een sterk punt vind ik dan weer de manier waarop hij schrijft. Hij vertelt zijn verhaal met veel humor, terwijl het eigenlijk erg dramatisch is. Ook slaagt de auteur erin dialect te laten klinken als Nederlands, dat bovendien ook nog eens rijmt en enkele mooie stijlfiguren bevat. De schrijver brengt zijn nostalgische karakter heerlijk over naar de lezer. Ik geef het boek een 8,5 op tien. Het is niet zomaar een boek, want het is een soort biografie over de auteur zelf. Ik vind het verhaal erg mooi verwoord en zijn schrijfstijl vind ik dan ook prachtig. Ik zal mijn mening hierover niet meer herzien. Wat ik nu een boek van kwaliteit vind, zal ik later nog altijd een kwalitatief boek vinden. Wat mij wel opviel was dat de auteur niet verder heeft verteld over het leven van zijn vader na zijn verblijf in de ontwenningskliniek. Is hij uiteindelijk hervallen in zijn slechte gewoontes? Waaraan is hij zo vroeg gestorven? Naast deze vragen zou ik ook graag weten of de gebeurtenissen in het verhaal allemaal echt gebeurd zijn en als dit niet het geval is, wat de auteur verzonnen heeft.

Please be aware that the free essay that you were just reading was not written by us. This essay, and all of the others available to view on the website, were provided to us by students in exchange for services that we offer. This relationship helps our students to get an even better deal while also contributing to the biggest free essay resource in the UK!