De joden of de israëlieten

Wat is de joodse achtergrond?

Een jood kan als een lid van een volk worden beschouwd, de joden of de Israëlieten of een jood kan als een lid van een etniciteit worden beschouwd, wat het jodendom wordt genoemd. De Israëlieten noemen zichzelf ook wel het joodse volk of het Volk Israël.

De joden hebben een eigen godsdienst die het jodendom word genoemd. Hun heilige boek wordt de Tenach genoemd, een centraal onderdeel hiervan is de Thora. De orthodoxe traditie binnen het jodendom zegt dat de Thora in haar geheel door God aan Mozes op de berg Sinaï gegeven is en word dus beschouwd als heilig en onaantastbaar. Een van de andere geschriften die hier ook bij hoort is onder andere de Profeten. Voor de christenen is de joodse Tenach het Oude Testament. De Bijbel bestaat uit het Oude Testament en het Nieuwe Testament, gelovige joden beschouwen het Nieuwe Testament niet als deel van hun bijbel, want hiervoor staan de verhalen van Jezus Christus.

Ook hebben de joden met het jodendom andere leefregels dan bijvoorbeeld het christendom. Hierdoor zijn ze vaak de buitenbeentjes van de maatschappij. Ze hadden andere tradities en andere regels en ze zagen er ook anders uit. Wat het van het christendom onderscheidde was dat het in het jodendom meer om het leven gaat dan de religie als religie. Het is dus belangrijker dat je goed leeft door gebruik te maken van de voorschriften die ze door God voorgeschreven krijgen dan dat je de God aanbid en dat word in het christendom juist veel meer gedaan. Er word veel meer nadruk gelegd op de normen en de waarden die je moet naleven, respectievelijk Halachah en Mitswa. Ook gaan ze naar een ander soort kerk, wat een synagoge word genoemd en kennen ze andere eetregels. Het eten moet namelijk kosjer (toegestaan) zijn en niet treef (niet toegestaan), de joden hebben daarin een voedselhiërarchie.

Een jood hoeft niet per se de godsdienst te volgen of in het land Israël geboren te zijn. Je kunt bijvoorbeeld uit een joodse moeder zijn geboren en niet de godsdienst te volgen, maar dan nog steeds ben je joods, alleen word je dan een seculiere jood genoemd. Bekende seculiere joden zijn bijvoorbeeld Woody Allen en Albert Einstein.

Over het algemeen zijn er 3 wijzen waarop je tot de joden kan behoren. Je kunt namelijk tot een joodse familie behoren en het maakt dan niet uit of ze de religie volgen. Ook kan je als jood beschouwd worden als je een joodse achtergrond hebt, bij het jodendom gaan ze er dan vanuit als wanneer je uit een joodse moeder bent geboren, dat je dan in ieder geval jood bent. Als laatste kan je als jood beschouwd worden als je zelf tot het jodendom bent bekeerd. Toch zijn er dan ook nog verschillen tussen meningen hierover van joodse stromingen.

De Orthodoxe joden vinden dus als iemand bekeerd word hij of zij hele strenge regels moet naleven om een jood te worden, niet iedereen kan dus een jood worden. Bij de Liberale stroming kan je ook als jood worden beschouwd als je uit een niet-joodse moeder bent geboren en een joodse vader hebt. Hierbij moet dan wel duidelijk worden gemaakt dat dit kind tot de joodse gemeenschap gaat toebehoren. Ook zijn de regels voor de bekering veel minder streng, zodat bijna iedereen zich tot het jodendom kan bekeren, mits degene dat ook echt zou willen doorzetten. Er zijn 5 algemene joodse stromingen en de stromingen van streng naar soepel zijn de volgende: Ultra-orthodixie, orthodoxie, conservatief, liberalisme en het minst streng is het reconstructivisme.

De joden leefden eerder vooral in Israël, omdat Jeruzalem een belangrijke plaats voor hun was en dit land was door God aan hun toegewezen. Maar rond 587 v.Chr. werd de eerste tempel van Jeruzalem vernietigd door de Babyloniërs, ook vernietigden de Babyloniërs en het Koninkrijk Juda evenals Jeruzalem, hiermee was de vernietiging van Juda compleet en trokken veel joden weg. Hierdoor verspreidden de joden zich over gebieden rond de hele wereld. Vooral in Noord-Afrika, Europa en Azië. Men trok vrijwillig weg om ergens anders een nieuw bestaan op te bouwen, dit word ook wel de joodse diaspora genoemd. Er is ook een beweging die de joodse diaspora wilt beëindigen, deze stroming is het zionisme dat in de 19e eeuw ontstond.

De joden hebben zich altijd verbonden met elkaar gevoeld, maar dit geld vooral binnen de joodse traditie. joods zijn is geen nationaliteit, joden wonen bijna in alle landen ter wereld en die joden hebben gewoon de nationaliteit van het land waar ze in wonen. Een definitie van het woord volk is een groep mensen die met elkaar verbonden zijn door tradities, taal, cultuur, religie en geschiedenis, daarom kun je het van een joodse gemeenschap spreken dan van het joodse volk. joden in Amerika hebben bijvoorbeeld andere religieuze tradities en spreken een andere taal en hebben een andere geschiedenis dan joden die in Nederland wonen.

De haat tegen joden word antisemitisme genoemd, het kenmerkt zich door een vijandige houding en vooroordelen met betrekking tot joden, maar het is niet bedacht door de nationaalsocialisten, maar vond al eerder zijn grondslag. Bijna overal in Europa bestond al eeuwenlang antisemitisme. In de Griekse periode vond het zelfs al plaats, ongeveer tijdens de veroveringen van Alexander de Grote (332 voor Christus). In de Griekse tijd leefden de joden in wat nu Palestina heet en ze woonden ook vooral als religieuze minderheid in de landen rond de Middellandse Zee en in het Midden-Oosten. In deze tijd vonden er diverse pogroms tegen joden plaats, dat zijn georganiseerde gewelddadige aanvallen die ook gepaard kunnen gaan met plunderingen, ook zijn er veel anti-joodse geschriften uit deze tijd. In 66 na Christus vond de meest bekende pogrom uit die tijd plaats, dat was een pogrom in de stad Alexandrië, een grote havenplaats in Egypte. Toch waren de Middeleeuwen het beruchtste, volgens veel historici.

Het is niet bekend wanneer deze ideeën voor het eerst waren opgetreden. De eerste keer was in de Griekse Tijd, maar het begrip "antisemitisme" werd populair door artikelen en pamfletten van de Duitse journalist Wilhelm Marr dat was rond 1880. Wilhelm Marr wilde hierdoor medestanders vinden voor zijn ideeën, al is hij niet de bedenker van het woord, wie het bedacht heeft is niet bekend. Wat het antisemitisme ook aanwakkerde waren de onderzoeken naar de talen, die deelden ze in een groep in, bijvoorbeeld de Semitische talengroep bestaand uit het Hebreeuws, het Arabisch en het Aramees. Aan de talengroep verbonden ze dan bijna gelijk een ras. Mensen die de Semitische taal spraken behoorden dus tot het Semitische ras en de Duitstaligen zagen zich als Germanen en waren dus van het Arische ras.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog gingen de nationaalsocialisten, waaronder ook hun leider Adolf Hitler uit van de ongelijkheid van rassen in de wereld. Zij verdeelden die rassen in 3 groepen, namelijk als eerste het hoogwaardige ras, daartoe behoorden de blanke volken van Europa. Daar werden de Slavische volken van uitgezonderd, en in Zuid-Europa had men zich al vermengt met andere volken, daardoor waren alleen alle Germaanse volken nog raszuiver en daarvan vonden de Duitsers zich het belangrijkste. Als tweede waren er de minderwaardige rassen, hier vielen de Slaven uit Oost-Europa onder en de gekleurde bevolking uit de niet-westerse landen, zij waren als het ware de slaven voor de hoogwaardige volken. Als laatste waren er de verderfelijke volken, hieronder vielen de zigeuners en de joden. Volgens de nationaalsocialisten was dit ras een plaag van de wereld en dit ras zou de hoogwaardige volken bedreigen en zelfs willen vernietigen. joden werden dus een ras genoemd door de nationaalsocialisten, terwijl biologisch gezien dit onmogelijk is, want er bestaat maar een ras en dat is het menselijk ras. Dit idee is gebaseerd op dat joden overal ter wereld een aantal eigenschappen en kenmerken met elkaar gemeen hebben. Dit zou onveranderlijk zijn, omdat dit genetisch zou vastliggen, dit is echter grote onzin. Het is zelfs gevaarlijke onzin, omdat door deze ideeën later massaal joden zouden worden uitgemoord.

Er waren altijd al veel mythen en legenden over joden. Die zijn vooral in de Middeleeuwen ontstaan. De joden waren de moordenaars van Christus. De joden zouden ook de gewijde hosties - waarin de katholieken het lichaam van Christus zien - met messen doorboren, om dan op deze manier Jezus steeds weer opnieuw te vermoorden. Ook kregen de joden de schuld (naast de socialisten en de communisten) van de dolkstootlegende, waardoor het Duitse leger de Eerste Wereldoorlog zou hebben verloren.

Er waren ook er veel economische stereotypen van joden, zoals ze allemaal rijk waren en goede banen hadden. Dat kwam doordat geldhandel vroeger een van de weinige toegestane beroepen voor joden was. Zo kwamen er zeer veel vooroordelen over joden en geld. Dat kon Hitler goed gebruiken als ondersteuner van zijn rassenleer, hij kon de joden dan voorstellen als rijke rotzakken die de Duitse arbeiders hun banen afpakten. En zo bedreigden de joden ook op deze manier de Duitse samenleving.

Vandaag de dag zijn er ongeveer 13 miljoen joden op de wereld, dat denken demografen tenminste, terwijl de totale populatie van joden in de wereld voor de Tweede Wereldoorlog ongeveer 18 miljoen was. In 2009 woonden er ongeveer 5,6 miljoen joden in Israël en 5,3 miljoen joden in Amerika. Samen vormen zij de meerderheid van de joden in de wereld. Er leven vooral zo veel joden in Amerika, omdat Amerika toen het immigratieland bij uitstek was en er waren veel pogroms en veel andere antisemitische activiteiten in Oost-Europa, waar een heel groot deel van de joodse gemeenschap woonde. In Europa leefden voor de Tweede Wereldoorlog de meeste joden, terwijl er tegenwoordig nog maar 1,5 miljoen joden wonen.

Terwijl er voor de oorlog 8,8 miljoen joden zouden hebben geleefd en direct na de oorlog waren er circa 6 miljoen joden. Er zijn circa 2 miljoen joden vermoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. Wel is het vreemd dat de totale joodse populatie maar met 2 miljoen is toegenomen sinds de oorlog. En dat de joodse gemeenschap maar met 2 procent is gestegen tegenover een groei van de wereldbevolking van 60 procent. Dat heeft te maken met een lager geboortecijfer en ook nog een veranderend huwelijkspatroon. Steeds meer joden trouwen in gemengde huwelijken en steeds minder vaak worden deze kinderen joods opgevoed. Meer dan 50% van alle joodse huwelijken in Amerika is gemengd. Hierdoor kun je de conclusie trekken dat het aantal joden in de toekomst flink zal gaan dalen.

Op 2 november 1917 werd er een verklaring geschreven door de Britse minister van buitenlandse zaken, genaamd Arthur James Balfour. Dit staat ook bekend als de Balfour-verklaring. Deze brief was gericht aan Lord Walter Rothschild, wie een leider van de joodse gemeenschap in Groot-Brittannië was. De brief was bestemt voor de Zionistische Federatie. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was er veel ellende in de loopgraven, de joden namen een nogal neutrale positie in en om de joden aan de geallieerde kant te krijgen besloten. In 1916 liet Lord Robert Crewe weten dat er misschien mogelijkheden waren voor de zionistische ideeën. Voor de Balfour-verklaring was er ook nog een verklaring van de Fransen aan een Russische Zionist, die zionist heette Nahum Sololov. In deze verklaring zei Frankrijk dat het hun steun kreeg bij een "hergeboorte" van het Palestina. In de Balfour-verklaring werd er vertelt dat het Britse kabinet een akkoord had bereikt en dan zou Groot-Brittannië de joden steunen om een joods onderkomen in de staat Palestina te stichten. Zij zouden dan daar hun best voor doen, maar ze zouden niet de burgerlijke en godsdienstige rechten van niet-joodse gemeenschappen in Palestina aantasten. Deze woorden werden later ook zelfs nog exact opgenomen in het Verdrag van Sèvres tussen de geallieerden en de Turken en het mandaat voor Palestina.

Please be aware that the free essay that you were just reading was not written by us. This essay, and all of the others available to view on the website, were provided to us by students in exchange for services that we offer. This relationship helps our students to get an even better deal while also contributing to the biggest free essay resource in the UK!