De toekomst van duitsland

Inleiding

De Foekomst van Duitsland

Dit werkstuk gaat over Adolf Hitler en zijn plannen over de toekomst van Duitsland als hij daar toe de mogelijk had gekregen.

Mijn hoofdvraag luidt als volgt:

Wat waren Hitlers plannen voor de wereld en welke zijn gelukt?

Hypothese: Ik denk dat het Hitler wel is gelukt om een aantal van zijn plannen te laten lukken

Conclusie: ik ben er door het maken van die hoofdstuk achter gekomen dat Hitler het volgende is gelukt:

  1. We hebben 1 munteenheid.
  2. We zijn 1 groot rijk, dan wel verdeeld in landen, maar we behoren tot de EU wat voor mij hetzelfde is als 1 geheel.
  3. We hebben 1 taal, want iedereen spreekt engels.

Het begin!

Adolf Hitler werd geboren op 20 april 1889, om half zeven 's avonds, in Oostenrijk. Hitlers vader, Alois Hitler, werkte als een douane ambtenaar. Hitler had een zeer normale jeugd tot dat zijn vader overleed, dit gebeurde toen Hitler 16 jaar was. Sinds de dood van zijn vader verklote hij zijn school en werd hij ook van de school afgetrapt. Hij besloot kunstschilder te worden, maar daar moest je in die tijd 18 voor zijn dus moest hij nog 2 jaar iets anders doen. Die twee jaar zat hij thuis te tekenen of hielp hij zijn moeder. Eenmaal de leeftijd van 18 jaar te hebben berijkt ging de jonge Hitler naar Wenen om daar tot de tekenacedemie toe te treden. Hitler liet zijn mooiste tekeningen zien, maar de mensen vonden zijn tekeningen niet goed genoeg. Hij werd niet toegelaten op de school. Toch bleef Hitler in Wenen. Hij huurde een kamer samen met een vriend die in de muziek zat. Kort nadat Hitler de kamer had gehuurt overleed zijn moeder, Hitler was er kapot van, wel kreeg hij een kleine erfenis in de vorm van wat geld. Hitler bleef in wenen tekenen totdat hij vond dat zijn tekeningen goed genoeg waren, maar de mensen van de acedemie vonden zijn kunst nog steeds niet goed genoeg om toe gelaten te worden. Tegen die tijd had hitler geen geld meer om de gehuurde kamer te betalen en moest hij er uit.(in een documantaire van discovery is ook verteld dat hitler in zijn jaren als tekenaar is laten zitten door een rijke jood, dit kwam omdat hij in elkaar werd geslagen en berooft, dit was de druppel voor hitler en daardoor heeft hij ook een behoorlijke hekel aan joden gekregen.)

(Hitler als een mannetje van 10 jaar oud)

4 Jaar lang was Hitler straatarm, maar hij probeerde overal aan werk te komen, het enige nadeel was dat hij geen diploma's had, waardoor hij nooit werd aangenomen. Dus verzon Hitler zelf maar baantjes zoals; de koffers van mensen te dragen, sneeuw te ruimen en soms kwam het er zelfs van dat hij moest bedelde! De mensen zagen hem als een zwerver, een schooier. De rijke burgers haalden hun neus voor hem op. Zo kreeg Hitler de pest aan de rijke mensen, vooral de rijke Joden. De Joodse bevolking in Duitsland had vaak een goede baan (advocaat, juwelier, handelaar). In 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit. Hitler vocht met de Duitsers mee, dit deed hij vrijwillig. Hij vond de Duitsers een volk naar zijn hart. In die oorlog kreeg hij zelfs 2 medailles voor zijn dapperheid. Toen Duitsland in 1918 de oorlog verloren had, bleef Hitler in het Duitse leger. De Duitse officieren waren tevreden over hem. Ze merkten dat hij heel mooi kon spreken. Met zijn toespraken wist hij mensen te overtuigen. Daarom gaven ze Hitler de taak om les te geven aan nieuwe soldaten.

Mein Kampf (Mijn Strijd), in Nederland uitgegeven als Mijn Kamp. Mein kampf is het boek geschreven door Adolf Hitler met daar in op genomen zijn ideen over Duitsland, het ultieme ras en zijn politieke opvattingen. Het eerste deel van mijn kampf is voor een groot deel door hitler zelf geschreven. Hij schreef mijn kamp in de tijd dat hij in de gevangenis zat. Dit was in het jaar 1924. De gevangenis stond in Landsberg am Lech. Hij dicteerde (het vertellen van jou ideen aan iemand die ze tijdens het vertellen voor jou opschrijft) zijn boek en is met het oog op publiceren ook nog bewerkt door Rudolf Hess (toen der tijd Hitlers secretaris).Minder bekend is de grote en directe invloed van dokter Karl Haushofer, een befaamde Duitse wereldpoliticus. In Mein Kampf zijn ook een aantal denkbeelden van Henry Ford opgenomen en letterlijk vermeld

Inleiding

Na Hitlers mislukte staatsgreep met de NSDAP (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei )in Mnchen in het jaartal 1923 werd hij veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf.Die hij uit moest zitten in de vesting Landsberg aan de Lech. De NSDAP werd verboden, maar ondanks het verbod werd het heropgericht in 1925. Dankzij de familie Wagner. Hij schreef mijn kamp met behulp van medeveroordeelde oppasser en chauffeur Rudolf Hess.

Van deze straf zat hij bijna tien maanden uit. Hij kwam op 20 december 1924 weer vrij. Het eerste deel van Mein Kampf was getiteld Eine Abrechnung ("Een afrekening") en werd in juli 1925 gepubliceerd. Het tweede deel van Mein Kampf, Die national-sozialistische Bewegung ("De nationaal-socialistische beweging"), werd uitgegeven in 1926. De oorspronkelijke titel van Mein Kampf zou 'Viereneenhalf jaar strijd tegen leugens, domheid en lafheid' zijn.

Inhoud

Het boek is voor de lezer van deze tijd niet makkelijk te lezen. De stijl is wijdlopig, zodat Hitlers gedachtegang moeilijk te volgen is. De thematiek is daarnaast sterk van die tijd, omdat het boek voor een belangrijk deel tegen het Verdrag van Versailles is. Door dit verdrag had de Duitse bevolking erg te lijden en hier speelde Hitler handig op in. Ook verdedigde Hitler de Dolkstootlegende, het vermeende complot tussen de Novemberverbrecher (communisten, Joden, pacifisten en andere 'landverraders'), die in zijn ogen Duitsland de onverdiende nederlaag bezorgd hadden tijdens de Novemberrevolutie in 1918. De Joden zouden het Duitse herstel ook dwarsbomen met behulp van 'Die Groe Lge'. Hitler wilde dit alsnog rechtzetten met een hervatting van de strijd (naar wat later de Tweede Wereldoorlog werd) om alsnog de 'Grote Oorlog' te winnen en de mensen die schuldig waren aan verraden van Duitsland te vermoorden.

Ook legt Hitler uit in zijn theorien over de superioriteit van wat hij "het Germaanse ras" noemde. Voortdurend aanwezig in Mein Kampf zijn Hitlers gewelddadige Jodenhaat en zijn obsessies. Zo beweert hij bijvoorbeeld, dat de internationale taal Esperanto een onderdeel van een joods complot zou zijn. Ook is hij recht voor zijn raap met de ondersteuning van het Duits-nationalistisch over het idee van 'Drang nach Osten': de noodzaak om ten oosten van Duitsland 'Lebensraum' ('leefruimte') te verkrijgen, en dan met name in Rusland.

Mein Kampf in Nederland

Op 6 december 1939 verscheen Mijn kamp, de Nederlandse vertaling van de NSB'er Steven Barends. De uitgeverij was De Amsterdamsche Keurkamer. In zes drukken werd de totale oplage ongeveer 150.000 stuks. Als Nederlandse titel overwoog uitgever George Kettmann eerst nog de vertaling 'Mijn strijd'. Toch koos hij toen voor het woord 'kamp', omdat de klank ervan al elke twijfel uitsloot of iemand wel met ht boek van de Duitse leider te maken had. In Duitsland en Nederland is het bezitten en het uitlenen (door bibliotheken) van het boek niet verboden. Dit geldt ook voor de Nederlandse vertaling Mijn kamp uit 1939, maar de Nederlandse Staat vindt dat zij het auteursrecht hebben en heeft in 1974 op grond daarvan de handel in een herdruk van het boek verboden.

In november 1997 stelde D66 kamervragen over (on-)mogelijkheden van een herdruk. Willem Huberts stelde in een analyse op de opiniepagina in NRC Handelsblad dat niet de Nederlandse Staat het auteursrecht bezit, maar de erfgenamen van Kettmann. Maar de uitgeverij De Amsterdamsche Keurkamer bezat deze auteursrechten en vertaler Steven Barends stond op 16 november 1943 zijn auteursrechten af. De door Huberts verdedigde stelling is echter tegengesproken door prof. mr. H. Cohen Jehoram (hoogleraar Recht van de intellectuele eigendom, media- en informatierecht aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit van Amsterdam) en mr. A.IJ.A. Looijen (jurist in 's-Gravenhage). De Nederlandse regering deelde in 1997, in antwoord op de gestelde kamervragen mee, dat het verkopen van Mein Kampf verboden is en dat slechts een wetenschappelijk verantwoorde heruitgave niet strafbaar zou kunnen zijn. In september 2007 liet de Nederlandse minister van onderwijs, cultuur en wetenschappen, Ronald Plasterk weten dat wat hem betreft Hitlers boek vrij verkrijgbaar zou moeten zijn. Een krappe kamermeerderheid (83 van de 150 zetels) bleek het niet met hem eens te zijn.

Enkele citaten uit Mein Kampf

Deze citaten komen uit de eerder genoemde vertaling van Barends (in de oorspronkelijke spelling met verwijzing naar het boekdeel en het hoofdstuk).

  • nationalisme: 'ein Volk' I-11. Dit groote ideaal is: een Germaansche Duitsche Staat.
  • socialisme I-8. De strijd tegen het internationale grootkapitaal is het allerbelangrijkste programpunt geworden in den strijd dien het Duitsche volk voert voor zijn economische onafhankelijkheid. II-2. Dit principe zal eens tot uitdrukking komen in een verstandige beperking van het verschil in salarieering.
  • corporatisme II-12. De vakbonden zijn vooral noodzakelijk als bouwstenen voor het toekomstige economische parlement of eventueel van de corporaties.
  • centralisme: 'ein Reich' II-10. De nationaalsocialistische leer is niet de dienares van de particuliere belangen der verschillende bondsstaten.
  • absolutisme: 'ein Fhrer' I-12. Raden en besturen hebben alleen te werken, niet te stemmen of te kiezen. Alleen de algemeene leider der partij wordt gekozen. II-4. De volksche staat kent alleen raadgevende lichamen, welke den gekozen leider terzijde staan,... het beginsel dat de absolute verantwoordelijkheid en het absolute gezag onvoorwaardelijk samengaan.
  • vitalisme I-12. Alleen de held is daartoe uitverkozen.
  • sociaal-darwinisme I-11. De strijd om het dagelijksch brood vernietigt alles, wat zwak en ziekelijk, en minder vastberaden is, terwijl de strijd van de mannetjes om het wijfje alleen aan het allergezondste exemplaar het recht op voortplanting, of althans op voortplantingsmogelijkheden, geeft.
  • anti-parlementarisme I-3. Doordat het parlementaire meerderheidsprincipe de autoriteit van de persoon verwerpt, zondigt het tegen het aristocratische grondbeginsel der natuur.
  • racisme en antisemitisme I-2. Ik was van half-overtuigd wereldburger tot fanatiek anti-semiet geworden.
  • militarisme I-5. Ik schaam mij ook heden niet om te zeggen dat ik ten prooi aan een overweldigende geestdrift op mijn knien ben gevallen. (bij het uitbreken van de wereldoorlog in 1914)
  • anti-marxisme I-2. En duidelijk zag ik de onvermijdelijke gevolgen voor mij, waartoe deze leer der onverdraagzaamheid moest leiden.

Duits revanchisme II-14. Want wanneer wij Engeland niet als bondgenoot mogen aanvaarden, omdat het onze kolonin roofde, Itali niet, omdat het Zuid-Tirol bezit, en Polen en Tsjecho-Slowakije uit den aard der zaak al evenmin, dan blijft er, wanneer wij Frankrijk buiten beschouwing laten dat ons, tusschen haakjes, ook nog Elzas-Lotharingen ontstal, geen enkel Land in Europa over.

Met al deze "ismen" vertolkte Hitler een deel van de toenmalige tijdgeest. Opvallend is wel het onwaarschijnlijke extremisme en fanatisme dat hij tentoon spreidt:

  1. I-2. Indien tegenover de sociaaldemocratie een leer gesteld wordt van een even groote onverzoenlijkheid, dan zal de laatste overwinnen. De terreur (van de sociaaldemocratie) zal altijd met succes bekroond worden, wanneer ze niet een even groote terreur tegenover zich vindt.
  2. I-3. Als de strijd slechts tegen n vijand wordt gevoerd, versterkt dit het geloof aan het eigen recht en verhoogt de verbittering tegen dengene, die dat recht aantast.
  3. I-12. Dat beteekent dus, dat men een volk niet "nationaal" kan maken in den zin zooals onze huidige bourgeoisie "nationaal" verstaat, maar wel nationalistisch, met de geheele woeste oerkracht, welke aan het extremisme eigen is.
  4. I-4. Wenschte men in Europa uitbreiding van grondgebied, dan kon dit in 't algemeen alleen ten koste van Rusland plaats hebben.
  5. II-12. Dat betekent dat de beweging anti-parlementair is, en dat haar deelnamen aan een parlement geen ander doel mag hebben, dan om deze inrichting op te ruimen
  6. II-14. Daarentegen moeten wij, nationaalsocialisten, onverbiddellijk vasthouden aan ons doel op het gebied der buitenlandse politiek, n.l. om ervoor te zorgen dat het Duitsche volk op aarde de hoeveelheid grondgebied krijgt, waarop het recht heeft.
  7. II-9. Overigens ben ik van meening, ... dat er eens een Duitsche Rijksrechtbank bijeen moet komen, en vele tienduizenden van de lieden, die het verraad in November 1918 en alles wat daar bij hoort hebben georganiseerd, ... te vonnissen en terecht te stellen.

Over de uitspraken van Hitler in Mein Kampf

Er zijn te veel racistische uitspraken om deze allemaal te noemen. Wij kunnen dus eigenlijk niet zeggen dat ze niet hebben kunnen weten wat Hitlers ware bedoelingen waren nadat we Mein Kampf gelezen had. Achteraf kijk je een koe in zijn kont, want in mijn kamp staat een nauwkeurig vooraf geplande 'routekaart' zoals dat in dit niets verhullende boek beschreven staat. Maar het boek werd te weinig gelezen voor dat Hitler benoemt werd tot Rijkskanselier om er nog iets aan te kunnen doen. Pas na de benoeming werd het boek gelezen. Volgens veel deskundigen waren veel Duitsers het in hun hart eens met Hitlers denkbeelden of namen ze de denkbeelden niet serieus. Dit is volgens sommige geschiedenis geleerden misschien een verklaring voor de snelle opmars van de NSDAP in het Duitse parlement. Hitler bleek achteraf wel zeer serieus te zijn in de doorvoering van zijn denkbeelden.

Kampen

Vernietigingskampen

Een vernietigingskamp (Duits: Vernichtungslager) was een kamp dat speciaal bedoeld was om zoveel mogelijk mensen te vermoorden. Dergelijke kampen werden ingericht door nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kampen staan ook wel bekend als dodenkampen. Het verschil tussen een vernietigingskamp en een concentratiekamp is dat gevangenen in een concentratiekamp langere tijd te werk werden gesteld en dat de mogelijkheid bestond dat ze na enige tijd werden vrijgelaten.

Oorsprong en doel

Oorspronkelijk was het niet het doel van de nazi's om alle Europese Joden te vermoorden, maar hen te deporteren naar Palestina of een ander land. Er werd zelfs gedacht aan Madagaskar. In de loop van de oorlog was deportatie geen optie meer en er werd bij de Wannseeconferentie tot een definitieve oplossing (Endlsung) besloten van het 'jodenvraagstuk'. Dit besluit hield in de genocide van alle Joden die in handen van de nazi's vielen. Voortvarend werden er speciale kampen hiervoor ontworpen en verscheidene al bestaande kampen voor dit doel geschikt gemaakt. Deze kampen hadden als doel om op grote schaal en zo snel mogelijk op waarlijk industrile wijze mensen te doden, meestal door middel van gifgassen, en de resulterende lijken te vernietigen. Het ging hierbij om volkerenmoord op grote schaal, met name op Joden, maar ook Roma (zigeuners) en Polen en in het algemeen tegenstanders van nazi-Duitsland ondergingen hetzelfde lot.

Werkwijze

De gedeporteerden werden voornamelijk gebracht in onverwarmde goederenwagons, dit gebeurde meestal zonder eten en drinken. Tijdens de vaak dagenlange reis naar de kampen, stierven er al vele gevangenen. De binnenkomende gedeporteerden werden bij aankomst in twee groepen gesplitst:

  • Verreweg de meesten, waaronder alle zieken, ouderen en kinderen, werden direct bestemd voor "desinfectie", dat wil zeggen de gaskamer. Door de term desinfectie, bad of doucheruimte te gebruiken, kleedden de slachtoffers zich vrijwillig uit.
  • Enkele gezonde mannen en vrouwen (het Sonderkommando) werden in leven gehouden om werk te verrichten, namelijk om de gaskamers en crematoria draaiende te houden en de eigendommen van de slachtoffers te sorteren. Aanvankelijk werd het Sonderkommando na gedane plicht doodgeschoten, zodat steeds bij aankomst van nieuwe slachtoffers een nieuw Sonderkommando moest worden samengesteld. Later kwam er een permanent Sonderkommando.

Uiteindelijk wachtte allen hetzelfde lot: wie onbruikbaar werd door ziek te worden of om andere redenen niet in staat was te werken was direct ten dode opgeschreven.

Kampen

De vernietigingskampen waren:

  • Auschwitz in Polen ( 1,1 miljoen doden)
  • Treblinka in Polen (900 000)
  • Belzec in Polen (436 000 doden)
  • Chelmno (Duits:Kulmhof) in Polen (340.000 doden)
  • Majdanek bij Lublin in Polen (naar schatting 300 000 - 350.000 doden)
  • Sobibr in Polen (170 165 Andere bronnen spreken van 150.000 tot 250.000 doden)
  • Maly Trostenets in Wit-Rusland (65 000 doden; Aanvankelijk werd aangenomen dat het aantal tussen de 200 000 en 500 000 lag, maar dit betrof het aantal gedode personen in de regio, niet in het kamp zelf.)

De kampen Auschwitz, Treblinka en Majdanek dienden in tegenstelling tot de andere kampen in dit lijstje, ook als werkkamp.

Zelfs tegen het einde van de oorlog werden de kampen door de nazi's zo belangrijk gevonden dat Jodentransporten hierheen voorrang behielden, zelfs op militaire transporten voor het leger. Na de oorlog werd bekend dat er al plannen waren gemaakt voor nog veel grotere kampen met een gigantische 'verwerkingscapaciteit' die ook de Slavische volkeren hadden moeten opruimen.

Werkkampen

De Joodse werkkampen werden begin 1942 door de Duitse bezetter ingericht om er Joodse werklozen in onder te brengen met het doel deze te isoleren om zodoende deze groep gemakkelijker in de greep te houden.

Joodse werklozen

Mede door de maatrelegelen van de Duitse bezetter waren er in Nederland al in het begin van de Tweede Wereldoorlog veel Joodse werklozen. De Duitse autoriteiten overwogen daarom vroeg deze werklozen over te brengen naar werkkampen. In totaal zijn er 38 van deze kampen ingericht. Deze kampen waren niet nieuw. Ze waren eerder gebruikt voor werkverschaffingsprojecten en werden vooral aangetroffen in Noord- en Oost-Nederland. In opdracht van de bezetter werden deze kampen ontruimd. In totaal zijn er zo'n 5000 Joodse werklozen overgebracht naar de werkkampen. Het werk dat zij moesten verrichten was o.a. spitten op de heide, aardappels rooien en wegen of paden aanleggen. Deze werklozen verdienden 20% minder dan de andere werklozen.

Het einde

In een brief van eind september 1942 stelt de Befehlhaber der Sicherheitspolizei und des SD, Zentralstelle fr judische Auswanderung dat er op 25 september in 42 kampen 5242 mannen uit 85 steden en dorpen in de werkkampen zaten. In diezelfde brief wordt meegedeeld dat er besloten is tot Gesamtevakuierung van de Joden uit de werkkampen einschliesslich Anghrigen. Op vrijdag 2 oktober 1942 en zaterdag 3 oktober 1942 werden de werkkampen leeggehaald en werden ook de Angehrigen afgevoerd naar kamp Westerbork. Om vandaar te vertrekken naar de vernietigingskampen.

De kampen

  • Kamp It Petgat bij Blesdijke
  • Kamp Diever A en B bij Diever
  • Kamp De Landweer bij Elsoo (Fr.)
  • Kamp Ybenheer en kamp Oranje bij Fochteloo
  • Kamp Vledder bij Vledder
  • Kamp De Fledders bij Norg
  • Kamp Twilhaar bij Nijverdal
  • Kamp Kremboong bij Tiendeveen
  • Kamp Molengoot bij Collendoorn
  • Kamp Sellingerbeetse bij Jipsinghuizen

{een weetje}: Sommige gevangenen werden geselecteerd voor medisch 'wetenschappelijk onderzoek' wat meestal uitliep op een gruwelijke dood voor de 'proefpersoon'. Berucht was de arts Josef Mengele die zelfs kinderen gebruikte voor zijn experimenten.

Interneringskampen

In interneringskampen staat de controle op politieke tegenstanders of politiek onbetrouwbaar geachte bevolkingsgroepen centraal. Krijgsgevangenkampen zijn eveneens interneringskampen, waarbij echter steeds internationaalrechtelijke normen dienen te worden nageleefd.

In Nederland hadden was Kamp Schoorl gedurende korte tijd een interneringskamp voor achtereenvolgens buitenlanders, joden en communisten, alvorens de Duitsers hen naar concentratiekampen doorstuurden.

Onder internering wordt ook verstaan het gevangen houden van soldaten die in een oorlog in neutraal gebied terecht zijn gekomen

De termen interneringskamp en concentratiekamp werden aanvankelijk gebruikt voor vergelijkbare detentiefaciliteiten. Door de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog heeft de term concentratiekamp echter een veel zwaardere lading gekregen.

Interneringskampen in Nederland

De interneringskampen in Nederland waren in de volgende plaatsen gelegen:

  • Amersfoort
  • Amsterdam
  • Arnhem
  • Assen
  • 's-Hertogenbosch
  • Den Haag
  • Ommen
  • Rotterdam
  • Schoorl
  • Vught
  • Westerbork

Reserveringskampen

Reserveringskampen zijn kampen die niet bedoeld zijn voor de vernietiging of internering van mensen, maar worden gebouwd om mensen te 'reserveren' om met hen een ander doel te bereiken. In de Tweede Wereldoorlog werden in de reserveringskampen joden geplaatst die volgens de bezetter een speciale betekenis hadden voor de maatschappij, zoals ex-militairen en kunstenaars. Andere joden die dachten kans te kunnen maken op een plek in zo'n kamp, zouden zich dan niet snel voor de Duitsers verbergen, waardoor zij gemakkelijk te deporteren waren.

Verzamel- en doorgangskampen

Verzamel- en doorgangskampen waren meestal kleine, kampen die werden gebouwd om mensen te verzamelen en te sorteren om ze vervolgens door te sturen naar andere (vaak grotere kampen). In de Tweede Wereldoorlog werden in de doorgangskampen mensen verzameld die dagelijks opgepakt werden om ze vervolgens. Voorbeelden van verzamel- en doorgangskampen uit de Tweede Wereldoorlog zijn Kamp Westerbork en Kamp Amersfoort in Nederland, Kamp Mechelen in Belgi en Kamp Drancy in Frankrijk.

Kampen in de 2e wereld oorlog

Duitsland

De zeven Nazi-vernietigingskampen:

  • Auschwitz II (Birkenau) in Polen
  • Belzec in Polen
  • Chelmno (Duits: Kulmhof) in Polen
  • Majdanek bij Lublin in Polen
  • Maly Trostenets in Wit-Rusland
  • Sobibr in Polen
  • Treblinka II in Polen

Itali

Vernietigingskamp:

  • Risiera di San Sabba in Trist

Italiaanse concentratiekampen sinds begin 1942:

  • Rab, eiland in Dalmati
  • Chiesanuova bij Padua
  • Molat, eiland in Dalmati
  • Monigo bij Treviso
  • Renicci di Anghiari bij Arezzo
  • Visco bij Palmanova

Kroati

Vernietigingskamp:

  • Jasenovac

Nederlands-Indi

  • Boven Digul

Nederland

  • Vught (concentratiekamp Herzogenbusch)
  • Amersfoort (polizeiliches Durchgangslager Amersfoort)
  • Westerbork (doorgangskamp voor joden, geen concentratiekamp)

Belgi

  • Breendonk

D-Day

D-day bevond zich op 6 juni 1944 en eindigde op 25 augustus 1944 kwamen de geallieerden met een leger met een capaciteit van bijna 3000000 manschappen op de Noord-Franse kust aan, om Europa van de Duitsers te bevrijden. De dag van deze invasie word D-Day genoemd, waarin de D staat voor deliverance (Deliverance betekend bevrijding). Samen met verzetsstrijders lukten het de geallieerden om de Duitse Nazitroepen te verslaan. Op deze plaatsen zijn een aantal musea over de oorlog opgericht:

  1. Amis du Suffolk
  2. Interessante website over bunkers en gedenkplaatsen.

  3. Batterie de Merville
  4. Museum over het slagveld van Merville, Calvados.

  5. Goldbeach Musee
  6. Museum over de bevrijding van Normandie in Calvados.

  7. Grand Bunker Musee
  8. Museum over de 'Atlantische Muur' en de WO II in Ouistreham, Calvados.

  9. Juno Beach Centre
  10. Informatiecentrum, museum over de oorlog in Courseulles-sur-Mer, Calvados.

  11. en nog veel meer te vinden op (http://www.regionormandie.nl/cultuur/oorlogsmusea-normandie.html )

waar je kunt zien wat er allemaal tijdens deze aanval ( invasie ) is gebeurd. D-Day wordt door heel Europa gezien als het begin van de bevrijding. Ook zijn er op deze dag een van de grootste aantallen mensen gewond geraakt en overleden.

De voorbereiding van deze invasie moest natuurlijk perfect zijn om niet in een catastrovale ramp te eindigen. Enkele maanden voor de invasie speurde een aantal spionagevliegtuigen het land af om te kijken wat de zwakste plekken waren van de bezette stukken en op welke plek het best aangevallen kon worden. Op het moment van bespioneren hadden de gealieerde het luchtruim in hun macht, want de duitsers boden niet veel weerstand in de lucht.

In Engeland waren op het moment van de luchtspionage een aantal grote groepen aanwezig, die getrained werden voor D-day. Er werden onder andere ook vliegtuigen ontwikkeld voor de invasie en de Duplex Drive werd ontwikkeld.afgekort de DD tank. Ook had deze tank een leuke bij naam namelijk de Donald Duck tank, omdat hij zowel kon varen over het water, maar hij kon ook over het land rijden. Waardoor dit voertuig uitermate welkom was.

De Duitsers wisten van de invasie, en dacht dat hij bij Calais plaats zou vinden, omdat de engelsen hun berichten codeerde. De duitsers dachten dit natuurlijk te kunnen decoderen, maar ze hadden het net een tikkie fout gedaan, waardoor ze verkeerd stonden opgesteld. De Engelsen wilden deze gedachten van de Duitsers natuurlijk zo houden, want niemand gaat zijn eigen plannetje verraden, dus deden ze net alsof ze overal bezig waren behalve in Zuid-Engeland, zodat het zou lijken alsof ze juist niet vanaf daar zouden gaan aanvallen.

Er begonnen ook berichten uitgezonden te worden op de radio zodat ze de Duitsers nog meer konden verwarren waar en wanneer de invasie nou plaats zou gaan vinden

Het beroemdste bericht is een regel van Verlaine:

Les sanglots longs des violons de l'automne Blessent mont couer dne languour monotome. (De hevige snikken van herfstviolen troosten mijn hart met een dof smachten.)

De eerste regel betekende dat de invasie over ongeveer een week zou beginnen.

De tweede regel betekende dat de invasie die nacht zou beginnen.

Hoe de duitsers zich verdedigde tegen D-day.

De verdediging van het gebied waar de invasie plaats zou gaan vinden was in de handen van 2 Duitse generaals: Gerd van Rundstedt en Erwin van Rommel. Langs de Atlantische kust hadden ze een hele grote verdediging opgezet, deze linie werd ook wel genoemend de Atlantikwall. Hier stonden bunkers e.d. om een invasie vanuit de zee voor te zijn. Op de dag dat alles gebeurde was hij pas voor 18% af.

Van de Duitse Luftwaffe was niet veel meer over ze hadden nog zo'n 500 vliegtuigen. Oorlogsschepen (op een paar onderzeers na) hadden ze ook niet meer. Het enige wat ze nog hadden in de regio waren 3 pantsergroepen, waarvan twee alleen door Adolf Hitler zelf kon worden aangestuurd om iets te doen.En dit is ze dan ook fataal geworden

De aanval zelf

De Operatie D-day zou eigenlijk plaats vinden op 5 juni 1944, maar door de slechte weersomstandigheden werd de invasie verplaatst. Dit besluit werd genoemen door de heer Dwight D. Eisenhower (Dwight David Eisenhower (Denison (Texas), 14 oktober 1890 - Washington D.C., 28 maart 1969) was een Amerikaans generaal en politicus. Hij was de opperbevelhebber(General of the Army (vijf sterren generaal) van de Geallieerde strijdkrachten in Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog en de 34ste president van de Verenigde Staten (1953-1961).

De man die Eisenhower informatie gaf was de weer manJ.M. Stagg die onder leiding van Eisenhouwer zelf stond. Hij voorspelde beter weer voor de volgende dag en als het niet op die dag doorging moest er 14 dagen gewacht woorden en dat zou zeer ongunstig zijn geweest voor de operatie D-day.

Eisenhouwer besloot daarom ook om de aanval op 6 juni 1944 te laten plaats vinden. Hij liet het doorgaan met de historische woorden:

In de nacht van 5 op 6 juni werden er paratroepers opgesteld om belangrijke punten in te nemen. Ook was de gigantische vloot (met mijnenvegers voorop) vanuit Picadilly Circus (het verzamelpunt ) onderweg naar de Franse kust. De invasie begon met een grootschalige bombardement van de meer dan 5000 schepen en 13.000 vliegtuigen.

Om half 7 's ochtends op 6 juni 1944 begonnen de landingen. Er werden hier zo'n 4000 vliegtuigen voor ingezet. De Britse 2e divisies landen op Gold en Sword beach en de Canadese troepen landen op Juno.De twee Amerikaanse divisies landen op Utah en Omaha. Vooral op Omaha stuiten de Amerikanen op veel weerstand en daarom sneuvelden hier ook veel Amerikanen. Ondanks dit ales wisten de geallieerden aan het einde van de dag hun posities in Normandi veilig te stellen. Ze hadden op dat moment ongeveer 155.000 eenheden aan land gepositioneerd en er waren er zo'n 10.000 eenheden gesneuveld in de strijd om de stranden van normandi.

Een weetje:(Ste Mre glise was de eerste stad die op D-day, in de nacht van 5 op 6 juni 1944 bevrijd werd door de geallieerden.)

D-Day in cijfers

Aantal landmachteenheden:

  1. 1.700.000 Britse soldaten
  2. 1.500.000 Amerikaanse Soldaten
  3. 175.000 Gemenebest soldaten ( grootste deel Canadezen )
  4. 544.000 andere geallieerden

Totaal aantal soldaten: 3.919.000 bevrijding1.jpg image by willemgerritsen

Aantal marine eenheden:

  1. 6 slagschepen
  2. 20 kruisers
  3. 99 torpedoboot jagers
  4. 471 kustvaartuigen
  5. 496 fregatten, korvetten, mijnenvegers en andere vaartuigen

De luchtmacht:

  1. 3340 zware bommenwerpers
  2. 930 middelzware bommenwerpers
  3. 4190 jachtbommenwerpers
  4. 1360 troepentransportvliegtuigen
  5. 520 verkenners
  6. 80 Sea/Air Rescues
  7. 1070 Coastal command

Totaal: 11.590, waarvan 6080 Amerikaans en 5510 Brits

Aantallen slachtoffers:

Amerikaanse verliezen ( 24.126 ):

  1. 3082 gedood
  2. 13.121 gewond
  3. 7569 vermist

Britse verliezen ( 13.572 )

  1. 1842 gedood
  2. 8599 gewond
  3. 3131 vermist

Canadese verliezen ( 2815 ):

  1. 363 gedood
  2. 1359 gewond
  3. 1093 vermist

Over het aantal Duitse slachtoffers is nogal veel onduidelijkheid. In de eerste maand na D-Day waren het er ongeveer 250.000. Onder de Franse bevolking zouden er 100.000 doden zijn gevallen.

Het einde van Adolf Hitler (en mijn PO)

Hitler heeft zelf altijd beweerd dat hij niet de schuldige was dat de oorlog werd verloren. Hij gaf de schuld aan zijn generaals omdat die zouden hebben gefaald in het doen van hun taak. Ook gaf Hitler het Duitse volk de schild, want zij zouden hem in de steek hebben gelaten en daarom zouden zij in Hitlers ogen gefaald hebben in het bereiken van de historische missie.

De laatste dagen van zijn leven bracht Hitler door in de sombere Fhrerbunker vlakbij de kanselarij. Op dat moment was hij lichamelijk en geestelijk erg zwak geworden. Zijn lijfarts (dr. Morell) hield hem met een grote hoeveelheid injecties aan de gang. Toch gaf Hitler bevel tot het vernietigen van alle industrile complexen en de troepen zouden zich dood moeten vechten tegen de Russen als dienst aan het grote rijk(ook bekend als het Nerobefehl). Hij ging er aan en probeerde het Duitse volk mee te slepen. Door de snelle komst van de geallieerden(bevrijders) en ook de tegenwerking van steeds meer officieren en zelfs nazikopstukken als Albert Speer, werden deze laatste Fhrerbefehlen niet meer uitgevoerd. Op 20 april 1945 vierde hij zijn 56e verjaardag. Naar het feestje in de bunker kwam een aantal hoge nazi's, waarvan een aantal direct na de bijeenkomst Berlijn ontvluchtte terwijl zij werden beschoten door de russen.

Op 30 april 1945 pleegde Hitler zelfmoord in zijn ondergrondse bunker in Berlijn. Waarschijnlijk nam hij een cyanide pil( een pil met dodelijk gif) in en daarna jaagde hij meteen met een pistool een kogel door zijn kop. Dat deed hij samen met Eva Braun, de vrouw met wie hij de dag voor zijn zelfmoord trouwde. Eva nam waarschijnlijk alleen een gifpil in. Een aantal van zijn naaste medewerkers pleegde daarna ook zelfmoord, waaronder zijn beruchte minister van propaganda Joseph Goebbels. Acht dagen na Hitler's zelfmoord, op 8 mei 1945, gaf Duitsland zich over

Wat er na zijn dood met de lichamen gebeurde is is nog steeds een goed onderwerp voor een lange discussie. Het meest aannemelijke is de volgende. Na Hitlers dood gaf Goebbels opdracht de lijken te verbranden. Haastig werden de lijken door de SS-lijfwachten met benzine overgoten en in brand gestoken. Goebbels verdween vrij snel om met zijn gezin zelfmoord te plegen, en ook de aanwezige soldaten hadden haast aangezien de Russische granaten overal uit de lucht kwamen vallen. Hierdoor verbrandde de lichamen niet helemaal. Uiteindelijk zou het Rode Leger twee lichamen aantreffen, waarvan n 'waarschijnlijk van Hitler' was. De NKVD(de Russische geheime dienst) legde beslag op de lichamen en liet forensisch arts Faust Sherovsky een autopsie verrichten. De lichamen werden daarna meerdere malen begraven en opgegraven, uiteindelijk zou het lichaam bij een nieuw gebouw van de NKVD in Magdeburg begraven zijn. In 1970, toen het gebouw aan Oost-Duitsland overgedragen zou worden, zouden de lijken opgegraven en verbrand zijn waarna de as in de Elbe verstrooid werd. En niet verbrande kaak met bijbehorende brug en een stuk van zijn schedel (met kogelgat) wordt bewaard in het Russisch Staatsarchief dat in Moskou staat, dit gebouw is alleen voor wetenschappers toegankelijk. Onderzoek met behulp van Hitlers originele gebitsfoto's heeft aangetoond dat de kaak inderdaad van Hitler was. Laatst is er nog een onderzoek geweest waarbij gebruik werd gemaakt van DNA-materiaal afkomstig van de schedel. Hierdoor werd de hele theorie in twijfel getrokken, want uit het onderzoek bleek dat het hier om een schedelfragment met kogel gat van een vrouw was. Dit bepaalde zij op basis van de schedelnaden. De vrouw zou tussen de twintig en veertig jaar oud moet zijn geweest. Volgens de onderzoekers vormen deze gegevens het definitieve bewijs dat de schedel niet afkomstig was van Hitler. Er wordt tot op de dag van vandaag nog steeds getwijfeld over wat er precies is gebeurt.

Please be aware that the free essay that you were just reading was not written by us. This essay, and all of the others available to view on the website, were provided to us by students in exchange for services that we offer. This relationship helps our students to get an even better deal while also contributing to the biggest free essay resource in the UK!