Jeanne darc

Iris: Er was eens een extreem vroom meisje, Jeanne d'Arc. Ze was 13 jaar en leefde in Domremy. Af en toe hoorde ze stemmen in haar hoofd . In de Honderdjarige Oorlog werd ze een nationale heldin. Toen ze namelijk zeventien was ging ze, zonder dat haar ouders het wisten, enkele malen naar de dichtbijgelegen stad Vacouleurs waar zij commandant Baudricourt overtuigde van haar roeping, dus eigenlijk de stemmen in haar hoofd die haar vertelden wat ze moest doen of wat er moest gebeuren, om Orleans te ontzetten en de kroonprins naar Reims te brengen.

Ynez: Op 20 februari 1429 vertrok ze verkleed als man, begeleid door enkele ruiterrs, naar Chinon. Ze werd door Karel de zevende ontvangen. Er werd toen eerst uitgebreid onderzocht of haar roeping van God kwam, o.a. door een onderzoek naar haar maagdelijkheid. Hoewel veel mensen niet meewerkten kreeg ze beschikking over een leger. Deze rukte op naar Orleans en op 8 mei was de stad ontzet. Er volgden, onder aanvoering van deze Jeanne D'Arc, nieuwe overwinningen. Toen de heks van Armagnacs opkwam zorgde dat voor veel paniek onder de Engelsen en veel soldaten vluchtten.

Esther: Op 30 juni werd de tocht naar Reims voortgezet. De poorten werden voor de kroonprins geopend. Op 17 juli werd deze gekroond in een kathedraal. Tijdens de plechtigheid hield Jeanne d'Arc haar standaard boven de koning. Ze werd als een heilige vereerd. Jeanne wilde de Engels uit Frankrijk verjagen, maar ze kreeg niet de medewerking waar ze op gehoopt had. Haar plannen werden uitgesteld of slecht uitgevoerd. Bij een mislukte aanval op Parijs raakte Jeanne aan haar dij gewond. Het leger werd teruggetrokken en ging naar Loire, en met tegenzin ging Jeanne mee naar deze streek.

Iris: In maart 1430 vertrok Jeanne met een aantal vrijwilligers weer naar het front. Bij een poging tot het innemen van Compiegne werd ze gevangen genomen op 23 mei. Toen ze uit de gevangenis wilde ontsnappen sprong ze uit het torenraam en werd bewusteloos weer opgenomen. De Bourgondiers verkochten haar aan de koning van Engeland. Ze werd naar Rouaan overgebracht en daar met kerstmis 1430 weer opgesloten.

Ynez: Het proces tegen Jeanne d'ARc begon op 21 februari 1431. Eigenlijk was het een politieke kwestie en werd dit proces gestart om als voorbeeld te dienen voor de vervolging van hekserij. Pierre Cauchon de Sommievre, bisschop van Beauvois, kwam er vanuit de sterk bezette rechtbank voor uit dat hij zoveel mogelijk ketters en heksen wou zien verbranden. Om niet alleen verantwoordelijk te zijn voor deze uitspraak betrok hij de man die zich bezig moest houden met ketterij en hekserij vervolging, de inquisiteur van Frankrijk.

Esther: Globaal gezien ging het er om of de daden van Jeanne d'Arc vanuit God of de duivel waren. Duivelskunsten konden echter niet bewezen worden en daarom werd de kwestie vereenvoudigd tot de daden die ze daadwerkelijk had gepleegd. Maar, eigenlijk was het begonnen om de klachten die zowel het Engelse als Franse koningshuis over de troon van Frankrijk hadden. Het leek er eerst op dat de Engelsen met hun grote overwinningen hun klachten door God bevestigd zagen, maar toen was er de kroning van de kroonprins in Reims en velen zagen daarin Gods aanwezigheid.

Iris: Als Jeanne d'Arc nu tot heks verklaard kon worden dan zou deze kroning het werk van de duivel zijn en niet van God. Op allerlei manieren werd door de rechtbank geprobeerd om Jeanne's ketterij aan te tonen. Er werden haar arrogantie en verraad verweten: Ze was uit het ouderlijk huis weggelopen en haar sprong uit het torenraam van de gevangenis werd als een poging tot zelfmoord uitgelegd. De stemmen die ze in haar hoofd had en tot haar daden hadden geleid werden gezien als influisteringen van de Duivel.

Ynez: Op 24 mei hoorde Jeanne d'Arc weer de stemmen, toen ze bedreigd werd om onmiddellijk in het vuur te zullen worden gegooid. Ze deed weer vrouwenkleren aan en werd als berouwvolle ketterin tot levengslange gevangenschap op water en brood veroordeeld.

Esther: Maar de Engelsen waren daar niet tevreden mee; ze wilden dat Jeanne d'Arc een vreselijke dood zou sterven. Nadat men Jeanne zover had gekregen om weer mannenkleren aan te trekken werd het proces tegen haar weer spoedig geopend. Op 30 mei 1431 werd ze ter dood veroordeeld. Het moedige 19-jarige meisje werd in het vuur gegooid in Rouaan. Karel de zevende, die zijn titel als 'koning' aan haar dankte, had geen enkele poging gedaan haar te redden.

Please be aware that the free essay that you were just reading was not written by us. This essay, and all of the others available to view on the website, were provided to us by students in exchange for services that we offer. This relationship helps our students to get an even better deal while also contributing to the biggest free essay resource in the UK!