Onderzoeksvragen

Na gebruik in een kerncentrale gaan de 'opgebrande' splijtstofstaven naar een opwerkingsfabriek. In Europa staan deze fabrieken in Frankrijk (La Hague) en Engeland (Sellafield). Ook de splijtstofstaven uit de Nederlandse en Duitse kerncentrales worden in deze fabrieken opgewerkt.

  • Waarom worden 'opgebrande' splijtstofstaven opgewerkt?
  • Hoe gebeurt dat opwerken?
  • Wat wordt er gedaan om de uitstoot van radioactieve stoffen te beperken?
  • Hoe groot is die uitstoot van radioactieve stoffen, vergeleken met die van een kerncentrale?
  • Welke gevolgen heeft dit?

Vraag 1: Waarom worden 'opgebrande' splijtstofstaven opgewerkt?

Opwerking heeft verschillende doelen:

  • Voor het winnen van plutonium voor kernwapens. Door het reactorbrandstof aanwezige uranium-238 te gaan beschieten met neutronen en wordt het deels omgezet in het splijtbare plutonium-239.
  • Om de stoffen plutonium, uranium en andere actiniden te hergebruiken voor kweekreactoren als brandstof.
  • Om uranium-238 en uranium-235 terug te winnen om ze weer in brandstofstaven verwerken.

In de nucleaire industrie willen ze proberen zoveel mogelijk herbruikbare splijtstof te winnen. En zo het radioactief afval proberen te verminderen. Opwerking is begonnen omdat er plutonium nodig was voor het maken van kernwapens. Toen dit niet meer nodig was wou men het plutonium als brandstof gebruiken. Met speciale reactoren ('snellekweekreactoren') zou je plutonium kunnen gebruiken als brandstof.

'Opgebrande' brandstofstaven bevatten altijd nog een klein beetje uranium-235 en plutonium dat gevormd is uit uranium-238. Deze stoffen worden in een opwerkingsfabriek zoveel mogelijk gescheiden van de andere (radioactieve) stoffen waardoor het als het goed is, opnieuw gebruikt kan worden.

Vraag 2: Hoe gebeurt dat opwerken?

De 'opgebrande' splijtstofstaven worden ontdaan van stalen schild en daarna in stukjes gehakt. De splijtstof wordt opgelost in een vloeistof(tri-butylfosfaat) en daarna gefiltreerd. Niet meer spijtbaar afval blijft er na het filteren over dat weer in een vast vorm wordt gebracht en weer wordt opgeslagen. Het opgeslagen afval verliest na 100 jaar 99,9% van zijn radioactiviteit, en neemt de straling daarna heel langzaam af. De in de filter achter gebleven vloeistof wordt weer in vast vorm gebracht en kan weer naar de verrijkingsfabriek worden gebracht. Om weer te worden toegevoegd aan natuurlijk Uranium. De verkregen Uranium en Plutonium die nog moet worden bewerkt voor hij splijtbaar is. Verschild wel van het natuurlijk plutonium en is dus niet precies hetzelfde maar werkt net zo goed.

Vraag 3: Wat wordt er gedaan om de uitstoot van radioactieve stoffen te beperken?

Om de uitstoot van de radioactieve stoffen te beperken worden in de opwerkingsfabrieken meerdere maatregelen genomen. Zo word de lucht gezuiverd en gewassen (door water gepompt) voordat die weer terug in de natuur komt. Worden in fabrieken zoals in La Hague het gebruikte zeewater gezuiverd. Toch word er nog radioactief afval uitgestoten, dit is zelfs toegegeven door de directeur van de fabriek, Eric Blanc. Hij geeft toe dat er met opzet radioactief afval word losgelaten, maar dat de jaarlijkse dosis rondom de fabriek onder de 20 microsievert per jaar blijft. 20 microsievert is de dosis die je van de zon ontvangt tijdens een transatlantische vlucht.

Vraag 4: Hoe groot is die uitstoot van radioactieve stoffen, vergeleken met die van een kerncentrale? & Welke gevolgen heeft dit?

De uitstoot van een opwerkingsfabriek is vele malen hoger, volgens sommige bronnen meer dan 60 keer zo groot. De gevolgen hiervan kunnen zijn: stralingsziekte bij mensen in de omgeving en mutaties (zowel bij dieren en mens). Ook het hoogradioactief afval wat uit de fabriek komt en opgeslagen moet worden brengt het gevolg mee dat het vele jaren ondergronds moet staan en zo (indien slecht gekoeld) de grond op zal warmen met gevolgen aan de oppervlakte en zelfs na opslag moet je het dan niet radioactieve materiaal nog verwerken. Ook als er meerdere mantels zouden scheuren dan zou dat betekenen dat er een gebied zo radioactief word dat er niemand meer bij kan of mag.

  1. http://www.nrg.eu/public/trans/index.html
  2. http://nl.wikipedia.org/wiki/Opwerking
  3. http://en.wikipedia.org/wiki/COGEMA_La_Hague_site

Please be aware that the free essay that you were just reading was not written by us. This essay, and all of the others available to view on the website, were provided to us by students in exchange for services that we offer. This relationship helps our students to get an even better deal while also contributing to the biggest free essay resource in the UK!